บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 5

สิ่งที่ได้เรียนรู้

         ได้ทราบถึงวิธีการเขียนชีวประวัติ ที่เป็นการเขียนเล่าหรือกล่าวถึงบุคคลอื่นที่ผู้เขียนสนใจ และการเขียนคำขวัญ ที่เราได้เรียนรู้ในเรื่องของคำคล้องจองควบคู่ไปด้วย อีกทั้งยังมีเรื่องของการกล่าวเปิด - ปิด ในโอกาสต่างๆ ที่เราสามารถนำไปปรับใช้ในชีวิตจริงได้
         กลุ่มของดิฉันเองก็ได้นำความรู้จากการไปศึกษาค้นคว้าเรื่องการเขียนเรียงความมาถ่ายทอดให้เพื่อนๆ

ความรู้ใหม่

       การกล่าวรายงานการเปิดงาน ที่ขึ้นต้นด้วยคำว่า "กราบเรียน...." สามารถใช้กับบุคคลสำคัญดังนี้
- นายกรัฐมนตรี
-ประธาน ส.ส.
- ประธาน ส.ว.
- ประธานศาลฎีกา
- ศาลรัฐธรรมนูญ
ฯลฯ

ข้อเสนอแนะ

       เพื่อนๆทุกคนนำเสนอได้ดีมากค่ะ มีกิจกรรมที่หลากหลาย น่าสนใจ และถ่ายทอดความรู้โดยไม่น่าเบื่อ

อัตชีวประวัติ

            เมื่อครั้งดิฉันยังเรียนอยู่มัธยมต้น หากถามว่าระดับใดนั้นดิฉันก็จำไม่ได้เสียแล้ว ช่วงนั้นเป็นช่วงเทศกาลสงกรานต์ค่ะ สาดน้ำกันจนเปียกปอน สนุกสนานเฮฮาตามประสาวัยรุ่น และสิ่งที่ดิฉันขาดไม่ได้เลยคือการขับขี่มอเตอร์ไซด์เที่ยวเล่นไปมาตามเส้นทางต่างๆในอำเภอ ด้วยนิสัยที่ชอบความเร็วและไม่ค่อยระมัดระวัง ที่สำคัญคือชอบขับขี่มอเตอร์ไซด์เป็นชีวิตจิตใจ เกือบจะได้ชื่อว่าเป็นเด็กแว๊นแล้วเชียว

                และแล้วก็มีอยู่วันหนึ่ง ดิฉันได้ชวนเพื่อนออกไปขับมอเตอร์ไซด์เล่นท่ามกลางถนนที่เต็มไปด้วยเหล่าวัยรุ่นเล่นสาดน้ำกันอย่างเมามัน ดิฉันและเพื่อนซ้อนสามกันเลยค่ะ รู้ทั้งรู้ว่าอันตรายแต่ก็ยังทำเพราะความคึกคะนอง วันนั้นดิฉันขับรถด้วยความเร็วสูงแถมยังมีเพื่อนติดสอยห้อยก้นมาอีกสอง เมื่อมาถึงตรงทางโค้งซึ่งตรงมุมนั้นมีกลุ่มเพื่อนๆของดิฉันเองเล่นสาดน้ำกันอยู่ เมื่อเพื่อนทั้งหลายเห็นว่าดิฉันกำลังจะขับรถผ่านก็ตั้งท่าถือถังน้ำกันอย่างพร้อมเพรียง แน่นอนค่ะว่าดิฉันจะต้องชะลอรถเพื่อให้เพื่อนๆได้สาดน้ำ แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อดิฉันสะกดคำว่าชะลอเป็นแต่คงไม่เข้าใจความหมายเท่าไหร่ พอถึงจุดหักโค้งดิฉันก็เบรกแบบกะทันหันเลยค่ะ คิดว่ารถจะหยุดนิ่งอย่างสวยงามไหมคะ? ไม่เลยค่ะ ด้วยความที่ถนนลื่น ทำให้รถเสียหลักล้มลงกับพื้นถนน เพื่อนๆที่ซ้อนท้ายมาด้วยกันกระเด็นออกไปคนละทิศคนละทาง แต่ดิฉันไถลติดไปกับรถเป็นระยะทางยาวพอสมควร เกิดอาการเบลออยู่นานทีเดียวถึงจะเริ่มตั้งสติได้ เกิดความรู้สึกเจ็บร้าวไปทั้งตัวก่อนสังเกตเห็นเลือดที่ติดอยู่ตามพื้นถนน ดิฉันรีบหันมองดูเพื่อนๆปรากฏว่าทุกคนไม่เป็นอะไร จึงรีบหันกลับมาสำรวจตัวเองก็พบว่าตรงบริเวณเหนือสะโพกด้านขวาแผ่นหนังกำพร้าเปิดออกจนเห็นเนื้อ มันน่ากลัวมากเลยค่ะ แต่ตอนนั้นเจ็บมีมากกว่ากลัว หลังจากที่ทำแผลแล้วกลับถึงบ้าน หูชาไปหนึ่งเดือนเลยค่ะ ไม่ใช่เพราะอุบัติเหตุนะคะแต่เพราะคุณแม่ที่รักบ่นยาวเหยียดแบบไม่รู้จักเหนื่อยกันเลยทีเดียว แต่ก็เข้าใจค่ะ ว่าท่านบ่นเพราะเป็นห่วงและตลอดเวลาที่บาดเจ็บ คนที่คอยดูแลอย่างดี ป้อนข้าวป้อนน้ำ เช็ดเนื้อเช็ดตัวให้ก็คงหนีไม่พ้นผู้เป็นแม่ ช่วงนั้นท่านต้องลางานไปหลายวันเลยค่ะ

จากเหตุการณ์ครั้งนั้นเลยทำให้ดิฉันรู้ว่า การที่เราใช้ชีวิตอยู่บนความประมาทนั้้น บางครั้งไม่ได้เดือดร้อนแต่เราเพียงผู้เดียว แต่ยังสร้างความเดือดร้อนให้กับคนรอบข้างด้วยไม่มากก็น้อย ดังนั้นไม่ว่าจะกระทำอันใดก็ตาม ก่อนจะกระทำควรนึกถึงตนเอง พ่อแม่ บุคคลใกล้ชิดและใครอีกหลายๆคนที่จะได้รับผลกระทบจากสิ่งที่เรากระทำเสมอ

บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 4

สิ่งที่ได้เรียนรู้

        วันนี้ได้เรียนรู้เรื่องการเขียนอัตชีวประวัติ,การเขียนบทวิจารณ์,การเขียนเพื่อเล่าเรื่อง ซึ่งทั้งสามเรื่องได้เรียนรู้จากรูปแบบการนำเสนอและกิจกรรมของเพื่อนๆ ที่ได้ทำการศึกษาค้นคว้ามาถ่ายทอดให้เพื่อนในห้องฟัง ซึ่งก็เป็นความรู้ที่เราสามารถนำไปปรับใช้ในชีวิตประจำวันและการเรียนการสอนได้ หรือประโยชน์ด้านอื่นๆได้เช่นกัน

ความรู้ใหม่ที่ได้รับ

         การเขียนอัตชีวประวัติแบ่งออกได้มากกว่าหนึ่งประเภท ซึ่งที่ผ่านมาดิฉันก็มีความรู้ในเรื่องนี้แค่พื้นฐานเท่านั้น และเพิ่งได้ทราบขั้นตอนการเขียนบทวิจารณ์อย่างถูกต้อง

ข้อเสนอแนะ

        เพื่อนๆแต่ละกลุ่มนำเสนอได้ดีมากเลยค่ะ มีกิจกรรมและเกมต่างๆให้เพื่อนในห้องได้มีส่วนร่วม ซึ่งเป็นการสร้างความเข้าใจในเนื้อหาได้โดยไม่น่าเบื่อหน่าย และยังสร้างบรรยากาศในการเรียนรู้ที่ดีอีกด้วยค่ะ

        

บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 3

สิ่งที่ได้เรียนรู้
         
            ได้ทราบถึงความหมายของการเขียน ว่าเป็นการสื่อสารผ่านลายลักษณ์อักษณและผู้รับสารตอบสนองได้ตรงตามวัตถุประสงค์ของผู้ส่งสาร และภาษาเขียนยังแบ่งออกเป็น3ลักษณะคือ ภาษาพูด ภาษากึ่งแบบแผน ภาษาแบบแผน

             ได้เรียนรู้คำที่มีความหมายคล้ายกันซึ่งหลายคนมักจะเกิดความสับสนในการใช้คำ และใช้ไม่ถูกต้อง ทั้งยังได้เรียนรู้ข้อควรหลักเลี่ยงในการใช้ภาษาเขียน เช่น ภาษาถิ่น คำอุทาน คำต่างประเทศที่มีคำไทยใช้แทน คำที่มีความหมายขัดแย้ง คำที่สะกดไม่ถูกต้อง เป็นต้น

ความรู้ใหม่

              -ได้ทราบถึงที่มาของสำนวน 'ชักแม่น้ำทั้งห้า' แม่น้ำทั้งห้า คือ แม่น้ำคงคา แม่น้ำยมุนา แม่น้ำอจิรวดี แม่น้ำสรภู และแม่น้ำมหิ
              -ได้ทราบถึงหลักการเขียนคำว่าอีเมลเป็นภาษาอังกฤษ คือ e-Mail หรือ E-mail

ข้อเสนอแนะ

              อาจารย์มีเทคนิคการสอนที่ดีมาก เรียนสนุกพร้อมกับได้รับความรู้ ได้ฝึกทักษะการคิดในการทำกิจกรรมในชั้นเรียน

บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 2

ภาษา

สิ่งที่ได้เรียนรู้

            ภาษา คือ ถ้อยคำ หรือ คำพูด เพื่อสื่อความของชนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง

 ประเภทของภาษา     -การสื่อสารด้วยวาจา หรือ วจนภาษา

                                   -การสื่อสารที่ไม่ช้วาจา หรือ อวจนภาษา

                                   -การสื่อสารด้วยจักษุสัมผัส หรือ การมองเห็น

ลักษณะทั่วไปของภาษา       -ภาษาประกอบด้วย "เสียง+ความหมาย"

                                              -ภาษามีระบบระเบียบมีไวยากรณ์เฉพาะของแต่ละภาษา

                                              -ภาษาเกิดจากการเรียนรู้ โดยสิ่งแวดล้อมเป็นตัวกำหนด

                                              -ภาษามีประโยคไม่รู้จบ

ภาษาพูดและภาษาเขียน

ภาษาพูด : ภาษาที่ใช้สื่อสารในชีวิตประจำวันด้วยการพูด

ภาษาเขียน : ภาษาที่มีลายลักอักษรบันทึกไว้

ความรู้ใหม่

         ได้ทราบว่าประเภทของภาษาประกอบไปด้วย การสื่อสารด้วยจักษุสัมผัสหรือการมองเห็น เช่นป้ายสัญญาลักษณ์ต่างๆ

ข้อเสนอแนะ

          นำความรู้ที่ได้ไปฝึกฝนในการใช้ภาษาพูดและภาษาเขียนให้ถูกต้อง

บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 1

สิ่งที่ได้เรียนรู้

            การได้เรียนรู้เทคโนโลยีที่เกี่ยวกับการศึกษาและวิธีการเรียนการสอนในรูปแบบต่างๆ อีกทั้งยังได้แสดงความคิดเห็นหรือแสดงทัศนคติเกี่ยวกับ "บทบาทของครูสมัยใหม่" ว่าเรามีความคิดที่อยากให้ครูในยุคใหม่มีลักษณะและบทบาทหน้าที่อย่างไร ตามการเปลี่ยนแปลงของโลกยุคใหม่และความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีที่มีความหลากหลายและก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ครูในยุคใหม่จะต้องสามารถนำมาปรับใช้ในการเรียนการสอนได้อย่างเหมาะสม เสริมสร้างการคิด วิเคราะห์ ในการรับรู้และเรียนรู้สิ่งใหม่อยู่อย่างสม่ำเสมอ



ความรู้ใหม่

            ได้เรียนรู้วิธีการสร้างและใช้งานบล็อกเกอร์ ที่เป็นเสมือนไดอารี่ส่วนบุคคล สามารถบันทึก เขียนเรื่องราวต่างๆ และเผยแพร่ให้ผู้อื่นได้รับรู้ อีกทั้งยังใช้งานได้สะดวก รวดเร็ว และยังสามารถให้ผู้เยี่ยมชมมีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับบทความของเราด้วย



ข้อเสนอแนะ
            
           ดิฉันรู้สึกตื่นเต้นกับการได้เรียนรู้วิธีการสร้างและใช้งานบล็อกเกอร์ เพื่อที่จะได้นำไปพัฒนา ปรับใช้ในการทำงานหรือในชีวิตประจำวันได้อย่างเหมาะสม